هر چند بيان تمام نكاتى كه در كلام رسول خداست ميسر نيست ، ولى به چند نكته اشاره مى شود : 1 - جملهء " انى قد تركت " مبين اين است كه كتاب خدا وعترت ، تركه وميراثي است كه از آن حضرت براي أمت به جا مانده است ، زيرا نسبت پيغمبر به أمت نسبت پدر است به فرزند ، چون انسان جسم وجانى دارد كه نسبت روح به تن ، نسبت معنى به لفظ ومغز به پوست است ، وقوا واعضاى جسماني از طريق پدر جسماني به انسان افاضه شده ، وقوا واعضاى روحاني از عقايد حقه واخلاق فاضله واعمال صالحه از طريق پيغمبر كه پدر روحاني انسان است عنايت شده است . واسطهء افاضهء سيرت روحاني وصورت عقلانى ، با واسطهء افاضهء صورت مادي وهيئت جسماني قابل مقايسه نيست ، همچنان كه مغز با پوست ومعنى با لفظ ومرواريد با صدف قابل مقايسه نيست . چنين پدرى به جملهء " كانى قد دعيت فأجبت " خبر از رحلت خود مى دهد ، وميراث وتركهء خود را براي فرزندان خود معين مى كند ، كه باز مانده وحاصل وجود من براي أمت دو چيز است " كتاب الله وعترتي " . كتاب رابطهء خدا با أمت ، وعترت رابطهء پيغمبر با أمت است ، قطع رابطه با كتاب قطع رابطه با خداست ، وقطع رابطه با عترت قطع رابطه با پيغمبر است ، وقطع رابطه با پيغمبر خدا قطع رابطه با خداست . خاصيت اضافه آن است كه مضاف از مضاف اليه كسب حيثيت مى كند ، وهر چند اضافهء كتاب به خدا ، وعترت به پيغمبر خاتم كه شخص أول عالم است ، منزلت ومقام كتاب وعترت را روشن مى كند ، ولى به لحاظ اهميت مطلب ، حضرت اين دو را به ثقلين وصف مى نمايد ، كه حاكى از ارزشمندى وگرانسنگى اين دو باز مانده ء پيغمبر است . نفاست وسنگينى وزن معنوي قرآن فوق ادراك عقول است ، چون قرآن تجلى خالق براي خلق است ، وبراي درك عظمت قرآن توجه به اين چند آية